നീ എന്റെ പ്രാണനാണ് ...........
എന്റെ ആത്മാവില് ലയിച്ചുചേര്ന്ന പ്രാണന് .
പുലര്കാലത്തില് പുല്കൊടിയില് പറ്റിചെര്ന്ന മഞ്ഞുതുള്ളിപോലെ.....
ആ പ്രാണനെ ഞാന് അധരം കൊണ്ട് മുകര്ന്നു ..........
നീയെനിക്കൊരു കൂട്ടുകാരന് മാത്രമല്ലല്ലോ .........
എന്റെ എല്ലാം .........എല്ലാമല്ലേ
എന്റെ പ്രാണനെന്നു പറഞ്ഞാല് പിന്നെ
എന്തിനേറെ പറയാന് ..........
നീയെനിക്കൊരു കൂട്ടുകാരന് മാത്രമായിരുന്നെങ്കില്
നീയെന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുമോ എന്ന് ഞാന് ഭയന്നേനെ.
നീ ഒരിക്കലും എന്റെ നിഴലല്ല .
അതുകൊണ്ടുതന്നെ നിന്നെ എന്റെ കാല്ച്ച്വട്ടിലോതുക്കാന് ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല .
നീയെന്റെ കാഴ്ചയോ ,ലോകമോ അല്ല .
കാരണം നീയെന്റെ അടഞ്ഞ കണ്പോലകള്ക്കുള്ളിലെ
ഇരുളില് മറയുകയോ ,പൂക്കളെപ്പോലെ കൊഴിയുകയോ ,
പുഴപോലെ വരളുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.
നീയെന്റെ സബ്ദമല്ല.
എന്തെന്നാല് ഒരു പരാതിചീളുപോലും എന്റെ കാതുകളില് തരപ്പിക്കുകയോ,
എന്റെ കാതിലൊരു തേങ്ങലായ് അടങ്ങുകയോ നീ ചെയ്തില്ല .
നീ എന്റെ ആഗ്രഹമല്ല .
കാരണം ....എന്തെങ്കിലും നേടുവാന് വേണ്ടി എന്നെ ചിട്ടപ്പെടുതണമെന്നും,
സഫല്യമെത്താതെ നീയെന്നില്നിന്നും പിരിഞ്ഞുപോകനമെന്നും
ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല .
നീയെന്റെ കര്മ്മമോ ധര്മ്മമോ അല്ല.
എനിക്കുവേണ്ടി പ്രത്യേകിചെന്തെന്കിലും
ചെയ്തുതീര്ത്തു നീ നിസ്വസിക്കുന്നതും ,
ചെയ്യേന്ടതിനായി ശ്രധകൂര്പ്പിക്കുന്നതും എനിക്കിഷ്ടമല്ല.
പക്ഷെ.......നീയെന്റെ പ്രാണനാണ്
എന്റെ കന്നടഞ്ഞാലും ,എന്നെ ചിതലരിച്ചാലും
ഞാന് മന്നായോ ,ചാരമായോ മാറിയാലും എന്നെ പിരിയാത്ത
എന്റെ പ്രാണന് ........
മേഘങ്ങള്ക്ക് ഭംഗികൂട്ടുന്ന വെള്ളിരേഖപോലെ
എനിക്ക് ഭംഗിയേകുന്ന എന്റെ പ്രാണന് .
പഞ്ഞിക്കെട്ടുപോലുള്ള മേഘങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക് എന്റെ പ്രാണന്
സ്വാതന്ത്ര്യം തേടിപ്പരക്കുംപോളും ,
ഉണര്തുപാട്ടുപോലെ എന്റെ കൂടെയുള്ള പ്രാണന് ....
മേഘച്ചുരുലുകല്ക്കുള്ളിലിരുന്നു പൂക്കളെയും
പുല്നാമ്പുകളെയും പുഴകളെയും കാണുന്ന എനിക്ക് ചൈതന്യമേകുന്ന
എന്റെ പ്രാണന് ...
No comments:
Post a Comment